poniedziałek, 29 lutego 2016

Jak przygotować yerba mate

Jaka jest yerba mate każdy widzi... a jak nie widzi, to sobie może poczytać w Wikipedii https://pl.wikipedia.org/wiki/Yerba_mate ...no dobra, trochę żartuję, bo mimo, że mate stała się w ostatnich latach modna i przyzwyczailiśmy się już do różnych dziwnych ludzi w naszym otoczeniu popijających ten południowoamerykański napój z charakterystycznej tykwy, to często nie zdajemy sobie sprawę jak się samemu zabrać do przyrządzenia mate, kiedy np. kupiliśmy lub dostaliśmy w prezencie zestaw z tykwą, bombillą (czyli charakterystyczną fają) i zielem.



Po pierwsze susz. Jeśli go kupujemy i mamy okazję zaglądnąć do środka (np. przy zakupie na wagę), to według mnie jest dobrze, jeśli jest on nierównomierny, niech zawiera kawałki gałązek, większe, niezmielone blaszki liści, niech to będzie takie mielone "nie-wiadomo-co". To ważne, bo zróżnicowana struktura suszu sprawi, że po zalaniu będzie on się lepiej trzymał, jako zwarta masa i pozwoli nam zrobienie takiej małej "komory" na bombillę, mówię to jako praktyk.

Po drugie woda. Jeśli milion razy słyszeliście, że przegotowana woda w temperaturze 100 stopni jest zła, to powtórzę to raz milion pierwszy. Naprawdę lepiej jest nieco niedoparzyć susz niż go sparzyć! Temperatura 80 stopni na oko? Wiem, że to niezgodne z klasycznymi sposobami, ale 4/5 szklanki wody zagotowanej, oraz 1/5 zimnej mineralnej niegazowanej. Sekundę jeszcze odczekać, wymieszać i właściwa woda jest gotowa.


Do mate tak czy inaczej trzeba sobie "wyrobić" jakąś świadomość temperatury... swoją drogą już raz zaparzoną mate, która się chwilę odstoi i wystygnie, można zalewać (jako dolewka) wodą mineralną z lodówki i susz "zaparza" się także na zimno. Polecam jako napój chłodzący. 

Zaparzanie jest proste. Susz, którym nabiliśmy tykwę albo inne naczynie, zalewamy gorącą wodą, aby przykryć liście, nie za dużo, i pozwalamy im się zaparzyć i wchłonąć wodę. Prawie całe pierwsze zalanie wsiąknie w susz. 

Następnie, o czym już wspominałem, w suszu robimy małą "komorę" na szerszy koniec bombilli, tak aby zasysać do niej jak najmniej papruchów. Po kilku razach zrozumiesz o co chodzi. ;-) Następnie robimy dolewki wedle potrzeb.


Kilka uwag:

1. Zaparzaj lepiej mniej, niż więcej, szczególnie na początku. Nie ładuj za dużo suszu na starcie.  Mate ma swoją moc, a kofeina się tu uwalnia w nieco inny sposób niż ten, do którego jest przyzwyczajony Europejczyk. Nie chodzi przecież o to by po spożyciu biegać po suficie.

2. Umiar. Nie cuduj i nie pij za dużo. Sączymy naszą jedną nabitą tykwę nawet przez resztę dnia, a przynajmniej przez kilkanaście dolewek. Mate będzie stopniowo uwalniać moc.

3. Nie dawaj mate dzieciom, tak samo jak nie dajesz im kawy.

4. Zużytych "fusów" nie wyrzuca się pod żadnym pozorem do śmieci ani do sedesu. W kręgach ludzi obeznanych to jest faux pas, czyli spory obciach, a od oryginalnego "indiańca" za to możesz "po buzi" dostać za obrazę świętości, złamanie tabu, brak szacunku do Matki Ziemi i co tam jeszcze się nadarzy. "Papruchy" wyrzuć do kompostownika, do kwietnika, czy chociażby na trawnik. No cóż... taki zwyczaj.

5. Mate wielu osobom na początku wydaje się paskudne, ale człowiek się szybciej przyzwyczaja niż się wydaje (z resztą, mi kiedyś np. piwo nie smakowało, uwierzycie?) i napój zaczyna smakować, szczególnie przyrządzony tak jak to opisałem.

Smacznego!

7 komentarzy:

  1. Kupiłam kiedyś matę (susz), ale niestety nie mam tego naczynka do parzenia, czy w takim zwykłym czajniczku z miejsce na susz mogę parzyć, czy to już nie to samo?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jasne, że można w zwykłym czajniczku, nawet kubku zaparzyć, sam tak robię często.

      Usuń
  2. a konkretnie:

    1. zaparzanie mate w szkle zamiast w tykwie, ale z oryginalną bombillą

    1.a. oryginalną bombillę zastępujemy dedykowaną jednorazówką (np. bambusową)

    2. zaparzenie suszu w głębokim sitku, najlepiej metalowym i staranne odsączenie

    najważniejsze jest pilnowanie właściwej temperatury

    OdpowiedzUsuń
  3. mała uwaga - kilkanaście dolewek to o naście za dużo... Z doświadczenia - dla naczynia wypełnionego max do połowy - po 5. dolewce mamy już tylko lekko zabarwioną ciepła wodę... Wskazówka - jeżeli "fusy" utonęły - nie ma sensu dalej zalewać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. może to wynika z różnicy/ze sposobu w jaki dolewamy, bo ja zdecydowanie małymi porcyjkami wody, to także kwestia smaku

      Usuń
  4. Z yerba mate spotkałam się dopiero ostatnio oglądając program Cejrowskiego. Jako, że włączyłam go w połowie to przez kolejną zastanawiałam co oni wszyscy popijają z tych śmiesznych naczynek. Zaczęłam szukać tego "magicznego" napoju, który sączy co druga osoba w Paragwaju i w końcu znalazłam.

    Tak spodobała mi się sama ta forma, że zapragnęłam spróbować. Na początku faktycznie nie byłam przekonana, ale teraz na pobudzenie i więcej energii w ciągu dnia nie widzę lepszego sposobu. Kiedyś była to kawa.
    Tak jak wszystkiego jednak - lepiej nie nadużywać. Jest fajną odmianą dla klasycznych ciepłych napojów typu kawa czy herbata i na zimno też smakuje ciekawie, polecam wszystkim chociaż spróbować - nie trzeba tego całego osprzętu jak na początek, a samo parzenie nie jest tak skomplikowane jakby się wydawało.

    OdpowiedzUsuń
  5. Jako miłośnik wszelkiego rodzaju herbacianych eksperymentów zdecydowane tak. I nie widzę tu żadnych niedogodności smakowych. No i nie kupuję mate smakowych. Bo mate ma być o smaku mate.

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...